Ik heb gelift…

met de duim in de wind,

langs de kant van de weg,

maar niemand die me brengt.

 

Ik heb het gesteld…

met alles, soms met niets

vooral had ik ballen,

omdat ik altijd deed, wat ik kon.

 

De tijd is vergaan…

in mijn hart is het vertraagd,

met mijn duim eeuwig in de wind,

veeg ik “regendruppels” van mijn gezicht.

 

Andrew Kirchner

Advertisements